اسماعیل خویی

دکتر اسماعیل خویی (زاده ۹ تیر ۱۳۱۷ در مشهد) شاعر معاصر ایرانی[۱] و عضو کانون نویسندگان ایران است.
شعرهای اسماعیل خویی تا کنون به زبان‌های مختلف ازجمله انگلیسی، روسی، فرانسه، آلمانی، هندی، و اوکراینی ترجمه شده‌اند. اسماعیل خویی به زبان انگلیسی تسلط دارد و به این زبان نیز فراوان شعر سروده‌است. نخستین مجموعهٔ شعرهای انگلیسی او با نام «
Voice of Exile» نام دارد.
گفته‌اند اسماعیل خویی، از معدود شاعران ایرانی است که از شعر تعریف مشخصی به دست داده‌است که می‌گوید: «شعر همانا گره‌خوردگی عاطفی اندیشه و خیال است در زبانی فشرده و آهنگین.»
وی که برای ادامه تحصیل به انگلستان رفته بود، پس از بازگشت مقیم تهران شد. او از سال ۱۳۶۳ در لندن زندگی می‌کند.
آثار خویی عبارتند از: بی‌تاب، ۱۳۳۵، نادری، مشهد، بر خنگ راهوار زمین، ۱۳۴۶، توس، نهران: چ‌۴، ۱۳۵۷، جیبی، تهران، بر بام گردباد، ۱۳۴۹، رز، تهران: چ‌۳، ۱۳۵۷، جیبی، تهران،زان رهروان دریا، ۱۳۴۹، زر، تهران: چ‌۳، ۱۳۵۷، جیلی، تهران،از صدای سخن عشق، ۱۳۴۹، رز، تهران: چ‌۳، ۱۳۵۷، جیبی، تهران،فراتر از شب اکنونیان، ۱۳۵۰، رز، تهران: چ‌۲، ۱۳۵۷، جاویدان، تهران، بر ساحل نشستن و هستن، ۱۳۵۲، رز، تهران: چ‌۲، ۱۳۵۷، جیبی، تهران،ما بودگان، ۱۳۵۷، جیبی، تهران،کابوس خون‌سرشتهٔ بیداران، ۱۳۶۳، شما، لندن، ۲ چ ، در نابهنگام، ۱۳۶۳، شما، لندن، زیرا زمین زمین است، ۱۳۶۳، شما، لندن، در خوابی از همارهٔ هیچ، ۱۳۶۷، کانون فرهنگی نیما، لس آنجلس‌؛ چ۲، ۱۳۶۷، پیام، لندن، گزارهٔ هزاره، ۱۳۷۰، لندن، چ ۳، ۱۳۷۸، شرکت کتاب، لس آنجلس، از فراز و فرود جان و جهان، ۱۳۷۰، گستره، فرانکفورت، نگاه‌های پریشان به نظم، ۱۳۷۲، لندن،یک تکه‌ام آسمان آبی بفرست، ارس، لندن، چ ۳، ۱۳۷۸، شرکت کتاب، لس آنجلس، غزل‌قصیدهٔ آغوش عشق و چهرهٔ زیبای مرگ - ۱۳۷۶، نشر ویژهٔ شعر، لندن، چ ۳، ۱۳۷۸، شرکت کتاب، لس آنجلس، از میهن آن‌چه در چمدان دارم، ۱۳۷۶، نشرکتاب، لس آنجلس، چ ۲، ۱۳۷۸، نشر کتاب، لس آنجلس، غزل‌قصیدهٔ «من‌»های من، ۱۳۷۷، افرا، تورنتو، غزل‌قصیدهٔ آغوش عشق و چهرهٔ زیبای مرگ و غزلقصیدهٔ «من‌»های من (چاپ دوم در یک دفتر)، ۱۳۷۸، نشر هومن، لس آنجلس، نهنگ در صحرا (بیستمین دفتر شعر)، ۱۳۷۸، نشر هومن، لس آنجلس، پژواک جان‌سرود دل‌آئینگان، انتشارات‌گردون، ۱۳۸۷، آ لمان، چ ۲، ۱۳۷۸، نشر کتاب، لس آنجلس،شاعر خلقم، دهن میهنم(کهنسرودها)، ۱۳۷۸، نشر هومن، لندن، چ ۲، ۱۳۷۸، نشر کتاب، لس آنجلس، جهان دیگری می‌آفرینم، ۱۳۷۹، آرش استکهلم، عشق این خردِ برتر، ۱۳۷۹، یوتاچ، آستین، تا انفجار گریه، ۱۳۷۹، یوتاچ، آستین.
Voice of Exile, ۲۰۰۲, Omega Publication, Atlantaمجموعهٔ جهار دفتر (کیهان درد، سنگ بر یخ، از بام آه، جانانهٔ شعر و جان زیبایی) در یک کتاب، ۱۳۸۲، بنیاد اسماعیل خویی، آتلانتا.
و نوشته‌ها: حافظ (ویراستهٔ دوکتاب از محمود هومن)، ۱۳۴۷، توس، تهران؛ چاپ ۴، جیبی، تهران، جدال با مدعی، ۱۳۵۰، سپهر، تهران؛ چاپ ۲، ۱۳۵۷، جاویدان، تهران، از شعر گفتن، ۱۳۵۰، سپهر، تهران، شعر چیست؟ (بحثی با دکتر محمود هومن)، ۱۳۵۵، امیر کبیر، تهران، چاپ ۲، امیر کبیر، تهران، آزادی، حق و عدالت (مناظره با دکتراحسان نراقی)، ۱۳۵۶، سپهر، تهران؛ چاپ ۲، ۱۳۵۷، جیبی، تهران، شناخت‌نامه، اردشیر محصص، ۱۳۳۵۷، جیبی، تهران.
در زمینه ترجمه: در پوست شیر، از: شون اوکیسی، ۱۳۵۰، رز، تهران؛ چاپ ۳، ۱۳۵۷، امیرکبیر، تهران، چنین گفت زرتشت، از: نیچه، کتاب اول (با داریوش آشوری)، ۱۳۵۲، زمان، تهران.
و کارنامه: کارنامهٔ اسماعیل خویی، شعر، کتاب نخست، ۱۳۷۰، نشر باران، استکهلم، کارنامهٔ اسماعیل خویی، شعر، کتاب دوم، ۱۳۷۵، نشر باران، استکهلم، کارنامهٔ اسماعیل خویی، شعر، کتاب پنجم، ۱۳۸۲، بنیاد خویی، آمریکا.