رضا براهنی

رضا براهنی در سال ۱۳۱۴ خورشیدی، در تبریز به دنیا آمد. در ۲۲ سالگی از دانشگاه تبریز لیسانس زبان و ادبیات انگلیسی گرفت و سپس به ترکیه رفت. پس از دریافت درجه‌ی دکتری در رشته‌ی ادبیات انگلیسی به ایران بازگشت و در دانشگاه تهران به تدریس مشغول شد.
او در سال 1347 از اولین موسسان کانون نویسندگان ایران بود. در سال ۱۳۵۱ خورشیدی به آمریکا رفت و شروع به تدریس کرد . یک سال بعد که به ایران آمد دستگیر و زندانی شد. در سال 1353 به خاطر حمایت از مخالفان در زمان شاه دستگیر و زندانی و شکنجه شد. بعد از یکسال آزاد شد و به امریکا رفت و رئیس کمیته برای ازادی هنر و اندیشه در ایران شد. در سال ۱۳۵۶ جایزه‌ی بهترین روزنامه نگار حقوق انسانی را گرفت.
همزمان با انقلاب به ایران برگشت و فعالیت های خود را ادامه داد. او در تشکیل مجدد کانون نویسندگان ایران نقش بسزایی داشت.
این نویسنده دارای بیش از چهل کتاب چاپ شده است از جمله هفت رمان، پانزده مجموعه شعر و بیش از ده جلد کتاب نقد و نظریه ادبی است و آثارش به زبان های انگلیسی المانی، فرانسه، عربی، ترکی، اسپانیولی ترجمه شده است
شعرهای او عبارتند از: آهوان باغ (۱۳۴۱)، جنگل و شهر (۱۳۴۳)، شبی از نیمروز(۱۳۴۴)، مصیبتی زیر آفتاب(۱۳۴۹)، گل بر گسترده ماه(۱۳۴۹)، ظل الله(۱۳۵۸)، نقاب‌ها و بندها (انگلیسی-۱۳۵۶)، غم‌های بزرگ(۱۳۶۳)، بیا کنار پنجره(۱۳۶۷)، خطاب به پروانه‌ها و اسماعیل(۱۳۶۶).
رمان‌های او عبارتند از: آواز کشتگان، رازهای سرزمین من، آزاده خانم و نویسنده‌اش، الیاس در نیویورک، روزگار دوزخی آقای ایاز، چاه به چاه، بعد از عروسی چه گذشت.
در حوزه‌ی نقد ادبی نیز کتاب‌های زیر را منتشر کرده است: طلا در مس، قصه‌نویسی، کیمیا و خاک، تاریخ مذکر، در انقلاب ایران، خطاب به پروانه‌ها یا چرا من دیگر شاعر نیمایی نیستم و گزارش به نسل بی سن فردا.
رضا براهنی برنده جایزه ادبی یلدا (۱۳۸۴) را برای یک عمر فعالیت فرهنگی در زمینه نقد ادبی در کارنامه خود دارد