حسن یوسفی اشکوری

حسن یوسفی اشکوری متولد سال 1328 خورشیدی در اشکور از توابع شهرستان رودسر گیلان به دنیا آمده است.

 

او پس از طی دوره دبستان برای فراگیری علوم دینی به حوزه دینی رودسر و پس از آن در سال 1344 به حوزه قم رفت. تا سال 1358 در قم بود و طی پانزده سال فقه و اصول و فلسفه اسلامی و کلام و تاریخ را فرا گرفت. در این زمان از روحانیان مبارز و از پیروان آیتالله خمینی بود و دوبار بازداشت شد.

 

اشکوری پس از انقلاب ایران در دوره اول مجلس شورای اسلامی به پارلمان راه یافت، اما پس از آن از کارهای دولتی فاصله گرفت و به تدریس در دانشگاه پرداخت. پس از پنج سال فعالیت در دانشگاه علامه طباطبایی (63 تا 68) از تدریس کنار گذاشته شد. از آن پس با دایرهالمعارف بزرگ اسلامی و دایره المعارف تشیع همکاری علمی کرد.

 

این نویسنده پس از شرکت در کنفرانس برلین در بهار 1379، در تهران بازداشت و به اتهام اظهار برخی افکار نوگرایانه در باب ضرورت تغییر‌پذیری احکام اجتماعی اسلام و ازجمله آزادی حجاب و نیز لزوم جدایی نهاد دین از نهاد دولت، در دادگاه ویژه روحانیت محاکمه و ابتدا به اعدام و سپس به هفت سال زندان محکوم شد. او پس از گذراندن چهار سال و نیم از حبس، در سال 1383 از زندان آزاد شد.

 

اشکوری از نواندیشان دینی ایران و از پیروان نحله فکری علی شریعتی است و تاکنون بیست کتاب از وی تألیف، ترجمه و منتشر شده است. از این پژوهشگر بیش از صد مقاله علمی در رشتههای کلام اسلامی و تاریخ ایران و اسلام در دایره‌المعارف بزرگ اسلامی و برخی مجموعههای علمی دیگر به چاپ رسیده است. برخی از مقالات او به زبانهای انگلیسی، آلمانی و عربی نیز منتشر شده است.